نيست . دولت ايران خواهد كوشيد حتى الامكان جنگى را كه در برابر دشمنان آغاز كرده است دنبال كند تا از ايشان انتقام بگيرد و همهء ولايات - نه‌تنها ولايات كنونى بلكهء ولاياتى را كه سابقا از دولت ايران گرفته‌اند - باز پس گيرد و تا همهء آنها كما فى السابق به دولت ايران مسترد نشده است قرار صلح نگذارند و به كيفر خدعه‌اى كه از تركان سر زده جنگ را در داخل دو كشور ادامه دهد و تا وقتى كه دولت ايران همهء ولايات خود را باز پس نگرفته است در جنگ بماند . زيرا منافع دولت ايران چنين اقتضا مىكند . 3 - طرفين متعهد مىشوند كه پيش از گفتگو و مذاكره با يكديگر ، به هيچ مذاكره‌اى با تركان تن در ندهند و اگر كار به توسل به اسلحه منجر گرديد يا باب عالى به طيب خاطر همهء آن ولايات مأخوذه را به دولت ايران مسترد داشت ، دولت ايران تعهد مىكند كه در امر مصالحه دولت امپراطورى روسيه را نيز شريك بداند بدين ترتيب كه دولت ايران با دولت روسيه قراردادى دارد كه بنابرآن موظف است همهء دشمنان روسيه را دشمن خود بداند و با تمام كسانى كه بخواهند با امپراطورى روسيه جنگ داشته باشند دولت ايران بايد وارد جنگ شود و مصالحه را با اين توضيح برقرار كند و بدون آن قرارى نگذارند و اگر وقتى فى ما بين امپراطورى روسيه و دولت عثمانى كار به عقد قراردادى برسد ، در آن حال نيز به همين گونه كه توضيح داده شد دولت ايران را نيز در عقد قرارداد دخيل خواهد نمود . 4 - از اين پس ، اين ماده جزو مواد عهدنامه‌اى ، كه در رشت ميان دولتين منعقد گرديد ( ژانويه 1732 ) بايد شمرده شود و كلمه به كلمه جزء آن باشد و با اين عهدنامه ، اتحاد هميشگى تجديد و تحكيم مىگردد و اين قرارداد مدى الايام الى انقراض الزمان اعتبار خواهد داشت . 5 - چون منافع طرفين مقتضى آن است كه تجارت بر پايه‌اى استوار برقرار گردد و هيچگونه اشكالى در داد و ستد فى ما بين نماند ، لذا دولت ايران تعهد مىكند كه از اين پس با تجار روسى بنا بر مقررات عهدنامهء رشت به داد و ستد پردازد و